سیاست بینالملل معاصر: آنارشی یا جنگ جهانی؟
از ائتلاف نظامی تا شبکه امنیتی؛ منطق حضور غیر اعضاء در نشست آنکارا و پارادوکس ترکیه
جنگ جهانی جدید: مسیر پیروزی
هشدار تازه برای اقتصاد جهانی
محرکهای سیاست منطقهای ترکیه؛ از اقتصاد تا مسئله سوریه
شانزدهمین نشست سالانه هند و ژاپن: گذار از پیوندهای بازرگانی به همگراییِ امنیتی و فناورانه
می توان گفت شانزدهمین نشست سالانه هند و ژاپن، تکامل پیوند این دو کشور را از یک همکاری ساده زیرساختی به یک اتحاد استراتژیک چندبعدی نشان داد.
در دهه ۱۹۷۰، بیشتر مردم فکر میکردند سرنوشت هند در حفظ «نرخ رشد هندو» که از میزان ۵/ ۳درصد در سالبالاتر نخواهد رفت، خلاصه خواهد شد. با این حال دولت این کشور، با تشخیص روشن و دقیق از عواملی که باعث ضعف و ناتوانی اقتصاد هند شدهبود و تعهد قاطع به اجرای اصلاحات، توانست شتاب و جهش چشمگیری در نرخ رشد ایجاد کند.
در حوزه سیاسی، ایالات متحده به طور فعال به همه شرکای خود فشار آورد و آنها را وادار کرد که در مورد بحران موضع روشنی بگیرند و با تامین تسلیحات به اوکراین کمک نظامی کنند.
سیاست روسیه برای تقویت روابط با کشورهای آسیایی در سال گذشته تغییر کرد که به عنوان "چرخش به شرق" شناخته شد. به دلیل روابط سرد روسیه با غرب و اتحادیه اروپا، آسیا و اوراسیا به اولویت سیاست خارجی مسکو برای همکاری استراتژیک عمیق تر تبدیل شده است.
سال گذشته رویارویی بین روسیه و ایالات متحده به سرعت تشدید شد و پیش از آن نظام محدودسازی و راستیآزمایی تسلیحات هستهای نیز اعتبار خود را از دست داد. تشدید تنش در تنگه تایوان و در یک زمینه وسیع تر، رویارویی رو به رشد چین و آمریکا در همه زمینهها (فناوری، اقتصادی، نظامی) به این امر اضافه شد.
در طول سالها، سیاست چین واحد نقش مهمی در حفظ ثبات در روابط هند و چین ایفا کرده است، حتی اگر هر دو کشور به روشهای مختلف رشد کرده و تغییر کردهاند. این سیاست از تنش بین دو کشور بر سر موضوع تایوان جلوگیری کرده است.
استفان والت می نویسد: جنگ، درس آموز است هرچند آموزگار خشنی است و گاه بهترین نتیجه ای که می تواند از فداکاری های دیگران حاصل شود، همانا کسب دانش و خرد بیشتری است برای آینده. در اینجا پنج درس بزرگی را مرور می کنیم که شاید رهبران و جوامع اطراف جهان بخواهند از این یک سال جنگ در اوکراین بیاموزند.
روابط هند و آسیای مرکزی متأثر از عوامل و مؤلفههای مختلفی است. این محرکهها از سوی آسیای مرکزی و نگاههای خاص این کشورها در سیاست خارجی بوده و در طرف مقابل نیز میتواند متأثر از رویکردهای سیاست خارجی و دکترین امنیتی هند باشد. نقطه اشتراک این دو رویکرد که حوزه منافع مشترک دو طرف است به عنوان کلیدیترین محرکههای توسعه مناسبات در حوزه امنیت و ژئوپلیتیک است.