ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
در این شرایط جدید، مزیت های جغرافیایی امارات (دسترسی به دریای عمان از طریق بندر فجیره) بیش از پیش برجسته شده است.
چین تقریباً ۶۰۰ هزار نفر بیشتر از هند در نیروهای مسلح دارد و به طور جدی در صنعت دفاعی خود سرمایهگذاری میکند.
در نشست رهبران چین و آسیای مرکزی شاهد شکلگیری بسترهای سیاسی و حقوقی برای یک مشارکت راهبردی فراگیر بودیم. سران کشورهای منطقه و چین بوضوح شکلگیری یک مشارکت راهبردی در سطح منطقهای را فراتر از اسناد دوجانبه مشارکت راهبردی مد نظر قرار دادند. همچنین در این بیانیه به طور مشخص، حضور و مشارکت بیشتر چین برای گذار از بازیگری در حوزه ژئواکونومی به عرصه ژئوپلیتیک را شاهد هستیم. کشورهای این منطقه در سایه تنشهای روسیه و غرب احتمالاً با تسامح بیشتری به توسعه روابط با چین پاسخ خواهند داد و پکن نیز در چنین شرایطی امتیازهای بهتر و قابل توجهتری را ارائه خواهد داد.
اندیشکده مشهور «باشگاه والدای» در مقاله تحلیلی به قلم دکتر ولی کالجی، پژوهشگر ارشد مسائل اوراسیا در باشگاه والدای مسکو، به اهمیت توسعه بندر چابهار در تقویت کریدور شمال-جنوب پرداخت.
در بحران اقتصادی سال 2008، چین به نوعی پیشنهاد دلارزدایی از اقتصاد را مطرح کرد که با واکنش سرد کشورها مواجه شد. اما اکنون و به ویژه پس از جنگ اوکراین و اعمال تحریمهای اقتصادی علیه مسکو، بیشتر کشورها متمایل به این رویکرد شدهاند، بطوریکه در ماههای اخیر شاهد انواع توافقنامههای دوجانبه و چندجانبه حتی از سوی متحدان واشنگتن مانند عربستان بودهایم. در واقع میتوان این توافقنامهها و حتی برخی اظهارات را به عنوان نشانههای نخستین در مسیر کاهش وزن دلار دانست.
نظریه اوجگیری چین بر مشاهدات دقیقی استوار است و موانع پیشرفت چین را برمیشمرد. نخستین مانع بزرگ، جمعیت این کشور است. جمعیت در سن کار چین برای حدود یک دهه است که روبه کاهش است.
به نظر میرسد ژاپن در خط مقدم سیاست آمریکا برای «جدا کردن» از اقتصاد چین قرار داشت، اما این روند کند و با نتایج متفاوتی پیش میرود. برخی از شرکتهای ژاپنی مانند کیوسرا آمادگی خود را برای انتقال تاسیسات تولید به خارج از چین اعلام کردهاند، اما بسیاری از شرکتهای ژاپنی دیگر که در چین سرمایهگذاری کردهاند، یا گامهای مهمی در این راستا بر نمیدارند و یا حتی آمادگی خود را برای افزایش سرمایهگذاری در چین اعلام میکنند.