در ادامه یادداشت اختصاصی دکتر علیرضا نبوی (پژوهشگر افغانستانی و دکترای روابط بینالملل دانشگاه خوارزمی) برای انجمن راحل با عنوان «جنگ رمضان و پارادوکس سلاحسازی دلار؛ آینده نظام پترودلار در هالهای از ابهام» که در اختیار انصاف نیوز قرار دادند را می خوانید:
مواضع متفاوت و بعضاً متناقض آسیای مرکزی شامل فرصتها و تهدیدهایی برای جمهوری اسلامی ایران است. این موضعگیریها، با ظهور در وضعیت ضعیف خود در قبال جنگ 12 روزه و تفاوت معنادار آن در قبال موضع مشابه این کشورها در قبال تجاوز محدود رژیم صهیونیستی به قطر، نشان داد که عملاً ایران اولویت بالایی در موازنهها و منطق هزینه و فایده کشورهای آسیای مرکزی ندارد. لذا، برای پیشگیری از تکرار چنین مواضعی و حتی پیشروی آن در حمایت از رژیم صهیونیستی، جمهوری اسلامی ایران باید تقویت بسترهای اثرگذاری بر مواضع و تصمیمهای آسیای مرکزی را در دستور کار قرار دهد.
پشت پرده اظهارات اخیر در مورد منع انتقاد از روسیه و چین/ شوری: رابطه ایران با چین و روسیه بر اساس اضطرار و منافع است/ ایران اسیر سیاستهای داخلی است
الگوی قزاقستان برای طراحی همکاریهای هستهای با شرکای خارجی و همکاری همزمان با دو قدرت بزرگ همسایه، چین و روسیه، بهعنوان عرصهای برای فعال کردن ظرفیت «پایدارسازی تأمین منافع» و «موازنهسازی فعال» در راستای تحقق امنیت و منافع ملی این کشور قابل ارزیابی است.
در نشست اخیر شورای امنیت، چین و روسیه آشکارا از مواضع ایران دفاع کردند. به نظر شما این حمایتها صرفاً سیاسی است یا میتوان آن را نشانهای از همراهی عملی این دو کشور در مقابله با سازوکار تحریمهای سازمان ملل دانست؟
با توجه به رقابت قدرتهای بزرگ و میانی در آسیای مرکزی و چالشهایی که ایران در داخل و عرصۀ بینالمللی با آنها روبروست، ضرورت دارد راهبرد ج.ا.ایران در آسیای مرکزی یک «راهبرد عملگرایانه» و با ترکیبی از مؤلفههای امنیت، اقتصاد و ژئوپلیتیک باشد.