قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
نظام سیاسی ترکیه که در سال 1950، از یک نظام سیاسی تک حزبی به یک نظام پارلمانی چند حزبی تغییر یافته بود و طبق قانون اساسی 1961، این نظم سیاسی به مکانیزمهای نظارت و کنترل مجهز شده بود؛ در سال 2017، با برگزاری رفراندم قانون اساسی از پارلمانی به ریاستی تغییر یافت و در تاریخ 24 ژوئن 2018 با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری رسمیت یافت. روندی که اساساً خوشایند رهبران احزاب سیاسی راستگرایی است که متکی به آراء بالای 60 درصدی جامعه محافظه کار و اسلامگرای ترکیه هستند. سلیمان دمیرل، تورگوت اوزال و رجب طیب اردوغان نمونه بارز این طیف از رهبران هستند.
حملات طالبان برخی نظامیان دولتی افغانستان را مجبور کرده تا به تاجیکستان و ازبکستان پناهنده شوند.
درحالی که روبرت کوچاریان یک روسگرای تمام عیار است، اما کرملین مدتی است که با پاشینیان هم احساس راحتی میکند.
ایالات متحده از افغانستان خارج می شود. بیست سال مداخله خارجی به رهبری آمریکا نه رفاه و نه ثباتی برای کشور به همراه نداشته است. با وجود صدها میلیارد دلار هزینه برای عملیات نظامی به ظاهر بی پایان و با کشته شدن هزاران آمریکایی، دولت بایدن با واقعیت سختی روبرو است: یک سیستم سیاسی از نوع غربی به احتمال زیاد به این زودیها در کابل ریشه نخواهد گرفت.
دکتر محمود شوری تحلیل گر و کارشناس ارشد حوزه روسیه در آستانه ملاقات ولادیمیر پوتین و جوبایدن روسای جمهوری روسیه و آمریکا در ژنو و با اشاره به اهمیت روابط راهبردی تهران-مسکو، گفت که معتقد است طرف روس در این دیدار به دنبال زیان راهبردی ایران نخواهد رفت.
سرگئی کاراگانوف در مصاحبه با روزنامه «بیزینس آنلاین» به بررسی دلایل از سرگیری جنگ سرد بین روسیه و غرب پرداخته است. وی در این گفت و گو، به بررسی دلیل این که چرا همه کشورها به دنبال دشمن خارجی هستند، پرداخته و همچنین این موضوع را که چرا چین از «سیاست لبخند» در رابطه با ایالات متحده خودداری کرده، مورد بررسی قرار داده است.
در روسیه عملاً یک کارزار پارلمانی آغاز شده است. حزب «روسیه متحد» محبوب - یک رأی گیری مقدماتی درون حزبی برگزار کرد، حزب کمونیست فدراسیون روسیه ماه پیش کنگره خود را برگزار کرد، که در آن برخی رقبای گنادی زیوگانوف را از رهبری حزب کنار گذاشت.
«هیچ داستان غم انگیزتری در جهان وجود ندارد» - این عبارت شکسپیر در زمینه سیاست مختص روابط روسیه و آمریکا است، جایی که ایالات متحده امریکا میخواهد روسیه اصلا وجود نداشته باشد و ما میخواهیم آمریکاییها ما را راحت بگذارند. مورد دوم را میتوانم از تجربه خودم در خدمات دیپلماتیک روسیه بگویم: همه رنج میبردند، اما آنها معتقد بودند كه از دست آمریكاییها گریزی نیست - آنها همیشه آموزش میدهند و به ما میگویند كه در جهت منافع خود چه كار كنیم. در خصوص موضوع نخست، آمریکاییها قلباً و با هزینه شخصی خود سخنان تووتچف را پذیرفتهاند: «روسیه با توجه به واقعیت وجودی خود، آینده غرب را انکار میکند». این فقط یک گام پیش از تعریف ما و در عین حال رئیس جمهور ما به عنوان «قاتل» است.