مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
تلاش ارمنستان برای پایان بخشیدن به انحصار روسیه بر زیرساختهای راه آهن
انتخابات ارمنستان میتواند میراث ترامپ در قفقاز را تعریف کند
درست است که چین به عنوان خریدار بخش عمدهای از نفت ایران، نفوذ قابل توجهی بر تهران دارد، اما وقتی موجودیت حکومت در خطر باشد، محدودیتهای آشکاری برای این نفوذ وجود دارد
در ژوئیه ۲۰۲۵، پنتاگون به بزرگترین سهامدار شرکت MP Materials (مالک معدن مانتین پس در کالیفرنیا) تبدیل شد.
در سالهای اخیر، روابط چین و اتحادیه اروپا بهویژه از نیمه دوم ۲۰۲۵ تا آغاز ۲۰۲۶، وارد مرحله جدیدی شده است که میتوان آن را نوعی «تعامل محتاطانه و عملگرایانه» توصیف کرد که بیشتر بر پایه عدم آسیبرسانی متقابل بنا شده تا پیشرفتهای عمیق راهبردی.
بر اساس دادههای نهادهای آمریکایی، ترامپ در نخستین سال بازگشت خود به کاخ سفید نزدیک به ۶۰۰ حملهی نظامی یکجانبه در خاک کشورهای دیگر انجام داده است.
دلیل اینکه چین به یک «شریک قابل اعتماد» تبدیل شده، تنها به جذابیت اقتصادیِ دومین اقتصاد بزرگ جهان محدود نمیشود، بلکه به این واقعیت نیز بازمیگردد که چین بهطور مستمر از یک جهان چندقطبیِ برابر و منظم و از جهانیسازی اقتصادیِ فراگیر و سودمند حمایت کرده و همواره در سمت درست تاریخ ایستاده است.
تایوان یک پرونده صرفا امنیتی نیست. وزن اقتصاد جهانی و فناوری در این موضوع بالاست و هر تشدیدی میتواند سریع وارد بازارها و زنجیرههای تأمین شود.
تایوان و اسرائیل روابط امنیتی محتاطانهای را در زمینه امنیت سایبری، هوش مصنوعی و فناوری دفاعی حفظ میکنند.
چین را نمیتوان صرفاً یک دولت–ملت دانست؛ بلکه باید آن را بهعنوان یک تمدن تاریخی با هویت فرهنگی–فلسفی خاص تحلیل کرد.
نخبگان کشورهای خاورمیانه که با منطق جنگ سرد آشنا هستند، روابط با دو قدرت غیرغربی را بهعنوان توازنی در برابر غرب میبینند و در میان مردم این انتظار را ایجاد میکنند که مسکو و پکن در صورت بروز درگیری شدید با آمریکا و متحدانش از آنها حمایت خواهند کرد.