فشار کنترلشده؛ راهبرد روسیه پس از انتخابات ارمنستان
در دل بحران فرصتی نهفته است
قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
کارشناس مسائل آمریکا گفت: آمریکا با دو رقیب جدی یعنی چین و اتحادیه اروپا روبهرو است و اگر بروکسل با روسیه در یک سطح قرار بگیرند، بدون تردید این به ضرر آمریکا خواهد بود و حالا هم واشنگتن در حال مهندسی به نفع خود است.
متعاقب حمله نظامي روسيه به اوكراين، در يك هفته اخير تحليلهاي بسيار زيادي در نقد و انتقاد يا دفاع در رابطه با رويكرد سياست خارجي ايران در قبال بحران اوكراين نوشته شده است. اما مورد بسيار مهمي كه در اين تحليلها به آن اشاره نشده است، سابقه رويكرد سياست خارجي كشورمان در قبال اين بحران به ويژه نامه چند سال قبل يكي از نمايندگان مجلس دوماي روسيه به مجلس شوراي اسلامي براي شناسايي الحاق كريمه به فدراسيون روسيه است كه دو هفته پس از شناسايي الحاق اين منطقه به روسيه از سوي دولت سوريه صورت گرفت و بازخواني آن ميتواند به درك بهتر نوع رويكرد سياست خارجي ايران در قبال بحران اوكراين كمك شاياني كند.
یک تحلیلگر مسائل بین الملل معتقد است، بحران اوکراین مخلوق نگرش سنتی به امنیت و نظامیگری در فهم مقولۀ امنیت است. هم در سازمان ناتو که چنین میپنداشتند که با الحاق کشورهایی مانند اوکراین می توانند دایرۀ نفوذ و قدرت نظامی روسیه را تنگ کنند و هم در روسیه که حاضر است همه چیز را فدای تسلط نظامی خود بر محیط پیرامونی و عمق استراتژیک خود بنماید.
آغاز عملیات نظامی در اوکراین نه تنها نقطه بی بازگشتی در روابط قطع شده با مقامات کیف بود، بلکه نقطه شروع جدیدی در روابط روسیه با غرب بود که وارد مرحله رویارویی نامحدود شد. مهار احساسات دشوار است، اما بیایید سعی کنیم دریابیم که مواضع طرفین این رویارویی چگونه است.
لحظه ای که نباید پس از ماه ها کشمکش فرا رسید، روسیه به اوکراین حمله کرد. دو نوع جنگ وجود دارد، جنگ های ضروری برای حراست از منافع ملی و حیاتی که در جریانش استفاده از نیروی نظامی به عنوان آخرین اهرم با اهمیت است؛ به عنوان مثال در این باب می توان جنگ جهانی دوم و جنگ خلیج فارس در سال 1991 را مثال زد.
در حالی که تلاش های دیپلماتیک گسترده برای جلوگیری از جنگ به نتیجه نرسید و حملات ارتش روسیه به اوکراین آغاز گردید ولی قدرت نرم غرب بویژه آمریکائیها همچنان در تنور ادامه جنگ می دمند و خواهان تداوم فشار بر روسیه هستند. در همین راستا جو بایدن به همتای اوکراینی خود در تماس تلفنی گفته بود دیپلماسی و بازدارندگی روسیه ادامه دارد.
رحمن قهرمانپور پژوهشگر ارشد مسائل بینالمللحمله غیرمنتظره روسیه به اوکراین، اروپا را در وضعیت دشواری قرار داده است. اتحادیه اروپا بهعنوان بزرگترین میراث نظم بینالمللی لیبرال و معماری امنیتی برآمده از آن با بزرگترین بحران بعد از پایان جنگ سرد مواجه شده است.
ماجرای چندین هفته گمانهزنی تحلیلگران و جدل مقامات قدرتهای دنیا با حمله روسیه به اوکراین، وارد مرحله تازهای شد و بلافاصله به یک پیشبینی درحوزه انرژی نیز جامه عمل پوشاند؛ قیمت هر بشکه نفت که سالیان سال در آرزوی بازگشت به بالای صد دلار بود و از 2014 چنین عددی را به خود ندیده بود، بلافاصله از مرز صد دلار گذشت و حالا به 130 دلار نیز نزدیک شده است.