ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
اگرچه ایالات متحده ممکن است از نظر برابری قدرت خرید عقب باشد، اما همچنان قدرت برتر جهان است
کرملین با قمار کردن روی افزایش هزینههای نظامی، اقتصاد را به دام جنگ دائمی میبرد.
برخلاف بسیاری از قدرتهای نوظهور، جنگ در اوکراین مستقیماً بر ترکیه که نه تنها یکی از اعضای ناتو است، بلکه از نظر جغرافیایی نزدیک به جنگ نیز قرار دارد، تأثیر میگذارد.
این حس کاذب در میان نخبگان اسرائیل به وجود آمد که دولت آنها برای ایالات متحده ارزش مستقلی دارد. تیموفی بورداچف، مدیر برنامه باشگاه والدای، مینویسد که این امر همراه با دسترسی ممتاز به اکثر رسانههای جهانی، در واقع واشنگتن را با تعهدات بیش از حدی مواجه کرده است که دیگر نمی داند چگونه از شر آنها خلاص شود.
در حال حاضر مذاکرات صلح نهایی ارمنستان و آذربایجان از چند جبهه پیگیری میشود و احتمال زیاد دارد تا اواخر سالجاری میلادی این کار به ثمر بنشیند.
قدرتیابی طالبان که غالباً پشتون است، از این جهت موجب نگرانی طرف پاکستانی شده که افزایش همگرایی پشتونها در دو سوی مرز، مسئله مسیر عمق استراتژیکی که پاکستان دنبال میکند را جهتی معکوس میدهد.
باکو و تهران بر سر ایجاد «کریدور زنگزور» از طریق ایران و نه ارمنستان به توافق رسیدند و در حال حاضر نگرانی ایران در مورد از دست دادن مرز ارمنستان برطرف شده است.
شورای آتلانتیک با بررسی داده ها و همچنین لحاظ کردن شاخص فلاکت مدعی است که غرب، بالاخص ایالات متحده، در شرایط کنونی و به دلیل بحران اقتصادی حاکم بر بسیاری از کشورهایی که در همسایگی سرزمین های اشغالی قرار دارند، قادر است از اهرم مالی جهت نیل به اهداف خود استفاده کند، در غیر این صورت میدان را به چین واگذار کرده است.
تبیین مدل رفتاری آمریکا در حوزه نظامی و دفاعی، بویژه در کشورهای محصور در خشکی و در مناطقی که هیچ حضور نظامی مشخصی وجود ندارد و در شرایط عدم شفافیتی که بهواسطه قدرتهای منطقهای (چین و روسیه) وجود دارد و بخش مهمی از کنشها قابل مشاهده نیست، به دشواری قابل تبیین و ارزیابی است. با این حال کنشهای اعلانی و مدلهای رفتاری در کنار ارزیابیهای میدانی ناشی از تحولات میدانی در سطح منطقه و نظام بینالملل میتواند برخی از محورها و جهتهای این راهبرد نظامی را مشخص کند.