ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
اگرچه ایالات متحده ممکن است از نظر برابری قدرت خرید عقب باشد، اما همچنان قدرت برتر جهان است
پانزدهمین نشست سران کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو) در یکشنبه هفتم آذر 1400 به میزبانی ترکمنستان در شهرعشق آباد برگزار شد. از آنجا که دولت سیزدهم سیاست تعامل حداکثری با همسایگان را در صدر اهداف سیاست خارجی کشور دنبال میکند، آقای رئیسی رئیس جمهور در دومین سفر خارجی خود در این اجلاس شرکت کرد و آنطور که گفته شده در این نشست موضوع تقویت بازرگانی خارجی در زمینههای انرژی ، حمل و نقل، صدور خدمات فنی - مهندسی و صادرات کالاها را پیگیری میکند.
از اواخر دولت دوازدهم و بهویژه پس از خروج آمریکا از برجام، استراتژی نگاه به شرق بهعنوان یک راهبرد اصولی در سیاست خارجی مورد توجه دولت قرار گرفت. تداوم کیفیتر این روند را اما در دولت سیزدهم به ریاست حجتالاسلام رئیسی شاهد هستیم.
در ماههای سپتامبر و اکتبر سال جاری میلادی (2021) قطعی برق در بیش از 20 استان، منطقه خودمختار و شهر تابعه مرکزی جمهوری خلق چین به ثبت رسید. در بیشتر مناطق کارخانجات صنعتی و سازمانهای تجاری تحت تأثیر این قطعی قرار گرفتند.
هرچند که دولت رئیسی حتی در صورت عادی سازی روابط با غرب، باز هم به دنبال تقویت روابط با قدرت های شرقی مثل روسیه خواهد بود، اما مشخصا اگر برجام به نتیجهای نرسد، حتما سطح همکاری ها با روسیه بسیار بیشتر خواهد شد.
آسیای مرکزی ناهمگنترین و پیچیدهترین منطقه در فضای پسا شوروی از لحاظ ایجاد جهتگیری جامعه مدنی ایالات متحده است. تفاوت در شرایط و فرصتها، تنوع روشها و جهت فعالیتهای بنیادهای آمریکایی و سازمانهای غیردولتی را در آنجا ضروری میسازد.
فارن پالسی در گزارشی نوشته است: آمریکا باید خود را برای یک جنگ تمام عیار مهیا کند، نه به این دلیل که رقیبش در حال قدرت گرفتن است، بلکه چون در حال افول است.
تاجیکستان برخلاف دیگر همسایگان افغانستان آشکارا در مسیر مخالفت با طالبان در افغانستان قدم گذارده است. مواضع تاجیکستان علیه طالبان می تواند حاکی از فهم و برداشت حکومت تاجیکستان نسبت به تهدیدات واقعی حکومت طالبان علیه این کشور باشد.
«این منطقه (ناگورنو- قره باغ) براساس قطعنامههای سازمان ملل که در سال 1993 تصویب شده است، بخشی از خاک (جمهوری) آذربایجان است؛ اما پس از 27 سال ارمنستان هنوز به اِشغال این منطقه ادامه میدهد. سازمان ملل آن قدر که در زمینه رسیدگی به مشکلات مسلمانان سُست و بیچاره است، برای رسیدگی به خواست مسیحیان چُست و همهکاره است»