هند و معماری نوین بریکس ۲۰۲۶؛ دیپلماسی چندهمسو، توسعه پایدار و فرصتهای راهبردی ایران
میراث ایرانی در قفقاز؛ از زبان و ادبیات تا فرهنگ و تاریخ
نگاه اروپا به اجلاس بریکس در دهلینو؛ میان واگرایی ژئوپلیتیکی و ضرورت گفتوگو با جنوب جهانی
هجدهمین نشست بریکس: اهداف چین و ظرفیتهای پیشروی ایران
چگونه بریکسپلاس باید نظم دیجیتال جدید را شکل دهد
تاجیکستان در سیوپنجمین سال استقلال؛ از تثبیت دولت ملی تا فرصتهای تازه در روابط با ایران
رودخانه ارس، رودخانهای دائمی و فرامرزی است که بین 4 کشور ایران، ترکیه، جمهوری آذربایجان و ارمنستان در جریان است. به تبع فرامرزی بودن این رودخانه، حوضه آبریز ارس نیز بخشهایی از سرزمینهای 4 کشور یادشده را دربرمیگیرد. البته رودخانه ارس در گذشته عموماً به عنوان رودخانهای داخلی برای ایران محسوب میشده است. بعدها با تأسیس امپراتوری عثمانی، گسترش آن به سمت شرق و قراردادهای مرزی که با ایران از دوره صفویان به بعد به امضا رسانید، ارس تبدیل به رودخانهای مشترک بین ایران و عثمانی گردید. نکته مهم اینجاست که با امضای این توافقهای مرزی و اینکه ایران حدود حاکمیت عثمانیها را به رسمیت شناخت، عمده سرشاخهها و سرچشمههای ارس در خاک عثمانی قرار گرفتند و سرزمینهای ایرانی قفقاز و آذربایجان به عنوان مناطق پاییندستی این رودخانه فرامرزی تلقی شدند.
از سرگیری رقابت قدرتهای بزرگ به عنوان جلوه ای آشکار از روند تغییر نظم جهانی، از اواسط دهه 2010 به عامل تعیین کنندهای در روابط بینالملل تبدیل شده و پس از 24 فوریه در نتیجه جنگ اوکراین شکل مسلحانه به خود گرفت. دو نقطه درگیری در این رقابت به وضوح مشخص شده است: اوکراین، جایی که درگیری قبلاً آغاز شده است، و تایوان، جایی که احتمال آن رو به افزایش است. در تئاتر اروپا، جنگ در مقیاسی که از سال 1945 تاکنون دیده نشده در حال وقوع است. درگیری مسلحانه در اوکراین ماهیت طولانی به خود گرفت، اما در حال حاضر شش ماه نخست آن تأثیر جدی بر روابط بینالملل داشته است. این امر در زمینههایی مانند امنیت بینالمللی، ژئوپلیتیک، ژئواکونومیک و ارتباطات بین کشورها به معنای واقعی کلمه صدق میکند. نتیجه این تغییرات به افزایش شدید درگیریها در محیط بینالمللی و قبل از همه در اطراف روسیه، انجامیده است.
نانسی پلوسی در سفری ناگهانی به همراه سه نماینده دیگر کنگره یعنی جکی اسپیئر و آن اشو (هر دو مادری ارمنی دارند) و فرانک پالونه به ارمنستان رفت. ایروان را هم برای این سفر با پرچمهای آمریکا بزک کردند. اما چرایی و تاثیر این سفر شاید برای همگان محل پرسش است!
در تاریخ 15 تا 16 سپتامبر 2022، اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای در سمرقند (جمهوری ازبکستان) - یکی از قدیمی ترین شهرهای جهان - برگزار می شود. مقدمات آن به خط پایان رسید و بررسیهای زیادی از طریق تمام مکانیسمهای همکاری انجام شد. بیش از 80 رویداد تحت ریاست ازبکستان برگزار شد و در چارچوب آن تبادل نظر عمیقی بین نمایندگان هشت کشور عضو سازمان همکاری شانگهای که به جستجوی پاسخهای جمعی برای حادترین چالشها و تهدیدهای منطقهای و جهانی اختصاص داشت، انجام شد.
مدیر برنامه والدای، مینویسد: آیا اتحاد جماهیر شوروی در زمان گورباچف محکوم به فروپاشی بود؟ آیا کسی میتوانست او را متوقف کند؟ متاسفانه فرهنگ همکاری در کمیته مرکزی به نحوی بود که رهبری جمعی را غیر ممکن میکرد و اصل "حق همیشه با رئیس است" بر آن چیره بود.
پوتین وظیفه سیاست بشردوستانه را حفاظت از «آرمان های جهان روسی» خواند. پوتین مفهوم سیاست بشردوستانه روسیه در خارج از کشور را تصویب کرد.
تاکنون بحران اوکراین در روابط رسمی روسیه و تاجیکستان موضوع حاشیهای باقی مانده است. روابط بین مسکو و دوشنبه به طور سنتی تحت سلطه یک برنامه مشترک منطقهای متشکل از نگرانیهای مرزی افغانستان، روابط تیره تاجیکستان با قرقیزستان، عضویت تاجیکستان در سازمان همکاری شانگهای، و چشمانداز ادغام تاجیکستان در اتحادیه اقتصادی اوراسیا بود.
داوری در باره مردی که در شمار ده دولتمرد برجسته جهان در سده بیستم بود، از روز فروپاشی شوروی جریان داشته و در باره آن نیز مطالب گوناگونی نوشته شده است. این داوریها میان طیف نگرش لیبرال در برابر محافظه کار و نگرش دولت گرایان روس در مقابل رقبای غربی شان در دو انتهای آن قرار میگیرد. هر یک از آنها بر مبنای مجموعه ای از ملاحظات خود چهره ای کاملا متفاوت از میخاییل گورباچف در نظر دارند. اما اینکه واقعا او خدمت کار بوده یا خیانت پیشه، طبیعتا به فهم متن و زمینه ای وابسته است که او در آن قرار میگیرد.