حضور ایرانیان در بمبئی به اوایل قرن نوزدهم بازمیگردد که در ابتدا با انگیزههای تجاری آغاز شد.
بحران سیاسی در قزاقستان، تحول سریع موضع رسمی روسیه، و متعاقب آن استقرار نیروهای حافظ صلح سازمان پیمان امنیت جمعی، مجموعه ای از سوالات را در مورد پتانسیل حفظ صلح آینده این سازمان ایجاد میکند.
کتاب معروف دومین رئیس جمهور اوکراین لئونید کوچما "اوکراین روسیه نیست" را به خاطر دارید؟ وقتی حوادث غم انگیز اخیر قزاقستان را با اوج گیری جنبش اعتراضی یک سال و نیم پیش در بلاروس مقایسه می کنید، بی اختیار این نام به ذهن خطور می کند.
خشونتآمیزترین اعتراضات 30 سال گذشته که در سراسر قزاقستان به وقوع پیوسته است، نابرابری، بیعدالتی و فساد را آشکار میکند.
اعتراضات خشونتبار روزهای اخیر در قزاقستان رسانههای جهان را غافلگیر کرده است و طبق معمول با جبههگیریهای متفاوت و گاهی متضاد از سوی کشورهای منطقه و قدرت های بین المللی هم مواجه شده است. اما پیش از بررسی دلایل بروز یکباره این اعتراضات، در این گزارش به بررسی روند و تسلسل حوادث میپردازیم.
روز سه شنبه چهاردهم دی ماه گروهی از مردم معترض به افزایش قیمت گاز مایع در شهر آق تپه یا آنچه در قزاقستان آک توبه (Aktobe) خوانده می شود، به خیابان ها ریختند .
پیش بینیهای سال نو مربوط به روابط بین الملل و سیاست خارجی اخیرا نه تنها در غرب، بلکه در روسیه نیز به یک سبک محبوب تبدیل شده است. در بیشتر موارد، این پیشبینیها حاوی فهرستی از داستانهای ترسناک مختلف است که چالشها و تهدیدهای احتمالی را که ممکن است جهان و برخی کشورها در سال آینده با آنها مواجه شوند، ثبت میکنند.
قرارداد سه جانبه سواپ (معاوضه) سالانه ۱.۵ تا ۲ میلیارد متر مکعب گاز با حضور روسای جمهور ایران، ترکمنستان و آذربایجان در شهر عشق آباد هفتم آذر 1400 امضا شد. بر اساس این توافق سه جانبه که در حاشیه پانزدهمین نشست سران سازمان همکاری اقتصادی (اکو) در ترکمنستان به امضا رسید؛ ترکمنستان روزانه ۵ تا ۶ میلیون مترمکعب گاز به جمهوری آذربایجان می فروشد. این گاز در مرز سرخس به ایران تحویل می شود و بجای آن ایران از مرز آستارا برای جمهوری آذربایجان گاز ارسال می کند.
آرایش نظامی در طرفین مرزهای روسیه و اوکراین آشکارا حکایت از آمادگی نظامی برای وقوع جنگ دارد