گفتوگو با مهدی سنایی نویسنده «شرقشناسی در روسیه»
کنوانسیون کاسپین: گزینههای پیش روی ایران در شرایط کنونی
پرچم، استقلال و حافظه ملتها؛ از هند و پاکستان تا ایران
از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
توافق مکه؛ نشانهای از شکلگیری نظم امنیتی جدید در جنوب و غرب آسیا؟
GSI بر این باور قوی استوار است که منشور سازمان ملل و همچنین اهداف و اصول اساسی سازمان ملل متحد به هیچ وجه قدیمی نیستند.
اقتصاد جهان مطمئناً میتواند از تنشزدایی آمریکا و چین منتفع شود. نشست میتواند پیامدهای جهانی داشته باشد.
کرملین با قمار کردن روی افزایش هزینههای نظامی، اقتصاد را به دام جنگ دائمی میبرد.
این حس کاذب در میان نخبگان اسرائیل به وجود آمد که دولت آنها برای ایالات متحده ارزش مستقلی دارد. تیموفی بورداچف، مدیر برنامه باشگاه والدای، مینویسد که این امر همراه با دسترسی ممتاز به اکثر رسانههای جهانی، در واقع واشنگتن را با تعهدات بیش از حدی مواجه کرده است که دیگر نمی داند چگونه از شر آنها خلاص شود.
در حال حاضر مذاکرات صلح نهایی ارمنستان و آذربایجان از چند جبهه پیگیری میشود و احتمال زیاد دارد تا اواخر سالجاری میلادی این کار به ثمر بنشیند.
باکو و تهران بر سر ایجاد «کریدور زنگزور» از طریق ایران و نه ارمنستان به توافق رسیدند و در حال حاضر نگرانی ایران در مورد از دست دادن مرز ارمنستان برطرف شده است.
از زمان اعطای هویت ملی به تاجیکها توسط روسها که بر اثر تجزیهی جمهوری خود مختار سوسیالیستی ترکستان، در سال 1924 میلادی پا به عرصه گیتی نهاد، بین تاجیکها و قرقیزها بحران مستمر مرزی و ارضی وجود داشته و سبب قتل بیگناهان زیادی از هر دو طرف شده است. اولین گزارش درگیری مربوط به سال 1938م. میباشد. (ماتویئفا آنا، 2017؛ 2) پس از استقلال کامل دو کشور تاجیکستان و قرقیزستان از اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 مناقشات دو کشور ابعاد ملی و در مواردی بینالمللی به خود گرفته و تقریباً نیمی از مرزهای نزدیک به 1000 کیلومتری دو کشور (مقدار دقیق مرز مشترک 971 کیلومتر است) مورد مناقشه میباشد. به جز اختلافات مرزی دو کشور قرقیزستان و تاجیکستان اختلافات فراوان دیگری هم دارند که پیدا کردن راه حل آنها تقریباً غیرممکن به نظر میرسد، وجود مناطق سرزمینی درونبوم و برونبوم، مناقشهی پیدرپی منابع آبی و شیوهی تقسیم آن، چرای مراتع و ادعای ارضی در مورد مراتع از هر دو طرف، ترانزیت مواد مخدر از افغانستان، وجود جریان قاچاق سازمان یافته به علت همگون نبودن قیمتهای دو طرف مرز، بنیادگرایی مذهبی مخصوصاً در دره فرغانه که این منطقه عمدتاً از تاجیکها، قرقیزها و ازبکها تشکیل شده است، پتانسیل لازم برای درگیریهای قومی که طغیانهای خشونتآمیز مکرر در آن مکانها اتفاق افتاده است، تامین منافع قدرتهای بزرگ همسایه همچون روسیه و چین در ادامهی بحران و.... از عوامل تنش و اختلاف بین دو کشور همسایه می باشد.