سیاست بینالملل معاصر: آنارشی یا جنگ جهانی؟
از ائتلاف نظامی تا شبکه امنیتی؛ منطق حضور غیر اعضاء در نشست آنکارا و پارادوکس ترکیه
جنگ جهانی جدید: مسیر پیروزی
هشدار تازه برای اقتصاد جهانی
محرکهای سیاست منطقهای ترکیه؛ از اقتصاد تا مسئله سوریه
شانزدهمین نشست سالانه هند و ژاپن: گذار از پیوندهای بازرگانی به همگراییِ امنیتی و فناورانه
کتاب «از گلستان تا ترکمانچای: یادداشتهای ژنرال یرمولوف در فاصله بین دو جنگ ایران و روسیه» ترجمه حسین اصغری در انتشارات نگارستان اندیشه به چاپ رسیده است
پیوند ایران و ارمنستان تاریخی و عاطفی است
محدودیتهای اداری و سیاسی برای صدور ویزا، کمبود بودجه برای پروژههای مشترک و رقابت قدرتهای دیگر همچون روسیه، ترکیه و کشورهای غربی در فضای علمی قفقاز موانعی جدی به شمار میروند.
در سال ۱۹۴۳ آستراخان کرسی یک اوبلاست در جمهوری فدراسیون روسیه شوروی سوسیالیستی (RSFSR) بود.
رریخ همواره تحت تاثیر عمیق مفاهیم بودایی و هندوییسم قرار داشته است، در آثار او میتوان روح معنویت بودایی و یوگ هندی را به خوبی مشاهده کرد.
روابط ایران و پاکستان، همواره تحت تأثیر عوامل تاریخی، تمدنی، سیاسی، فرهنگی و قومی بوده است. قبایل و خاندانهای تاریخی مشترک بهویژه در مناطق مرزی، از مهمترین عناصر تأثیرگذار بر مناسبات دو کشور بودهاند. این خاندانها و قبایل علاوه بر شکلدهی به روابط دوجانبه، به عنوان پل ارتباطی بین دو ملت عمل کردهاند. لیکن، تفاوتهای سیاسی، امنیتی و اقتصادی گاه باعث ایجاد چالشهایی در این مسیر شده است. برخی از این قبایل به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، در معرض تأثیرپذیری از تحولات منطقهای و بینالمللی قرار داشتهاند که این امر میتواند هم به عنوان فرصتی برای همکاریهای بیشتر و هم به عنوان عاملی برای تنشهای احتمالی عمل کند. با توجه به نقش نیروهای اجتماعی در همگرایی فرهنگی و سیاسی جوامع، فهم دقیق پویاییهای قبیلهای و کارویژۀ خاندانهای مهم و اثرگذار تاریخی بین پاکستان و ایران که ناشی از تمدن و فرهنگ مشترک است، بیش از پیش ضروری به نظر میرسد. در این مطلب، تلاش شده است به اختصار به برخی خاندانهای کنونی پاکستان که ریشه در تبار ایرانی و اعماق تاریخ مشترک دو کشور دارند و نقش و کارکرد آنها در همگرایی فرهنگی دو جامعه پرداخته شود.
منارههای مسعود و بهرام شاه که به منارههای غزنی شهرت دارند، از معروفترین بناهای تاریخی افغانستان هستند
ترانههای مردمی داغستان، پیوندی موزون از زبان مادری و نغمههای بومیاند که در ژانرهای گوناگون جلوه میکنند