دریای خزر پس از بحران ۲۰۲۶: سناریوی بازآرایی ژئوپلیتیک انرژی و احیای «ترانسخزر»
ایران، روسیه و کریدور شمال-جنوب
چرا «جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران» شکست خورد
زنان؛ زیرساخت انتقال میراث فرهنگی ناملموس در منطقه اکو
ژئوپلتیک سود؛ ترکیه، برنده بیرونی جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران
ضرورت انتخاب رویکرد تحلیلی مناسب برای داوری دربارهٔ یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا
جنگ علیه ایران، مناسبات آسیای مرکزی و کشورهای عرب حاشیۀ خلیج فارس را وارد مرحلۀ نوینی کرده است که میبایست در سطحی فراتر از دیپلماسی دوجانبه فهمیده شود. این منطقه، اکنون با یک بازآرایی ژئواکونومیک روبهرو است. کشورهای عربی خلیج فارس در تلاش برای تقویت (و یا حفظ) نقش خود بهعنوان سرمایهگذار، هاب/قطب لجستیکی و «شریک ثبات» هستند (تحت شرایطی که امنیت این کشورها نیز به اندازۀ ایران شکننده شده است). کشورهای آسیای مرکزی نیز با تکیه بر راهبرد تنوعبخشی میکوشند از تلۀ نااطمینانی بگریزند؛ اما نه با حذف ایران (که نه محتمل و نه ممکن است)، بلکه با افزودن گزینههای مکمل به سبد ژئواکونومیک خود.
«شی جینپینگ» متعهد شده بود که سال ۲۰۲۱ را صرف مهار کسبوکارهای خصوصی «عنانگسیخته»ای کند که بیش از حد قدرتمند شده و ریسک زیادی را به دنبال داشتهاند. اما برخوردهای گسترده نظارتی خسارتهای زیادی را به بار آورد. بسیاری از موسسات بزرگ، پیشبینی رشد چین را از بالای ۷درصد به ۹/ ۴ تا ۵/ ۵درصد کاهش دادهاند که پایینترین نرخ رشد از سال ۱۹۹۰ است. به همین دلیل رهبران چین در نشست اخیر خود ضمن تایید نقش مثبت بخش خصوصی از سیاست مداخلهجویانه عقب نشستند.
این طرح به ناگهان سقوط لیر را متوقف کرده است. با این وجود، نگرانیها مبنی بر ایجاد بدهی عمومی بزرگ و افزایش نرخ تورم ترکیه بر اثر اجرای آن طرح جدی است.
"الکسی ناوالنی" منتقد کرملین: حتی از پشت میله های زندان نیز فشار و گرانی را حس کردم.
آمریکایی ها، جسته و گریخته اذعان دارند طی ۲۰ سال حضور نظامی در افغانستان، از ناحیهی پاکستانیها متحمل ضرر و زیانهایی شدهاند و این یعنی آمریکا مطمئن است شکست این کشور در افغانستان به دلیل برخی کارشکنیها و مداخلات اسلام آباد است.
وحید پرستتاش در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بسیاری از ناظران و کارشناسان حوزۀ بالکان بر این نظر اجماع دارند که شرایط امروز منطقه بالکان، همچون فضای ملتهب اوایل دهۀ ۱۹۹۰، مستعد خیزش و بحرانهای امنیتی و قومی است. اگرچه نظم کنونیِ منطقه با نقشآفرینیِ مثبت بازیگران خارجی و نهادهای بینالمللی میتواند تداوم یابد؛ اما همین بازیگران موثر خارجی نیز از این قابلیت برخوردارند تا در صورت بروز مشکل میان خود، توازن قوای فعلی را در منطقه بالکان برهم زده و با دمیدن به آتش زیر خاکسترِ بحرانهای بالقوه، نقش مخرب خود را ایفا کنند.
سرنوشت ژئوپلتیک دریای سیاه سرنوشتی متناقض است؛ پس از فروپاشی بلوک کمونیست، تحولات بزرگ و تلاش برای بازگرداندن توازن قدرت در منطقه شروع شده است. این دریای سنگری راهبردی برای روسیه و منطقه ای استراتژیک برای ناتو است و جدا از درگیری های اخیر منطقه قره باغ و احتمال تشدید درگیری ها در شرق اوکراین یا اطراف کریمه و دریای آزوف، برای بسیاری از کشورهای ساحلی به ویژه روسیه، ترکیه و رومانی اهمیت فوق العادهای کسب کرده است.
سال تمام نشده است و هنوز ترس در مورد بروز بحران در جهان وجود دارد. روسیه در حال حاضر، به جمع آوری نیروها در مرز اوکراین ادامه می دهد. جدول زمانی گریز هسته ای ایران به چند هفته کاهش یافته است که منجر به بحث های جدی تر در مورد گزینه های نظامی شده است. چین همچنان به تهدیدات علیه تایوان ادامه می دهد. اگر بتوانیم سال را با آرامش پشت سر بگذاریم، اینها همچنان از موضوعات مهم سال جدید خواهند بود.
در شرایطی که تا به امروز دو دور گفتوگو بین ایران و طرفهای ۱+۴ به علاوه آمریکا برگزار شده، اما هنوز خروجی مشخصی از این مذاکرات حاصل نشده است. این در حالی است که میخائیل اولیانوف، نماینده روسیه در مذاکرات ایران و ١+٤ در وین عصر شنبه در پیامی توییتری ضمن تاکید بر این موضوع که ایران برای دستیابی به توافق در مذاکرات وین «کاملا جدیت» دارد، گفت: «پس ازمذاکرات طولانی در وین، طرفهای اروپایی بسیاری از خواستههای پیشنهادی ایران را پذیرفتهاند و اکنون راه برای ویرایش سندهای موجود روی میز مذاکره باز شده است.» اولیانوف همچنین گفت دور بعدی مذاکرات وین «اواخر دسامبر یا اوایل ژانویه ٢٠٢٢» برگزار خواهد شد.