سیاست خارجی ارمنستان پس از ۳۵ سال استقلال؛ روسیه، غرب و جایگاه ایران در راهبرد جدید ایروان
“سپر آشیل“ و چشمانداز تنش زدایی در روابط ترکیه و یونان؛ تقویت بازدارندگی یا تعمیق شکاف؟
دلارزدایی در بریکس؛ گامهای کوچک برای تغییر یک نظم بزرگ
شخصیت؛ آثار و مبانی اندیشگی الکساندر دوگین: از متافیزیک سیاسی تا استراتژیهای نئواوراسیاگرا
بازآفرینی «کارتاز»: قمار هرمز و ظهور «مونتروی خلیج فارس»
بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
هفتهنامه اکونومیست در مقاله اصلی روی جلد خود نوشت: خوشبینها برای مدتهای زیادی امیدوار بودند استقبال اقتصاد جهانی از چین این کشور را به ذینفعی مسوول بدل کرده و اصلاحات سیاسی ایجاد کند.
طی یک هفته گذشته تحلیلهای متفاوتی در رسانهها دربارۀ چرایی خروج ایالات متحده آمریکا از افغانستان مطرح شده است.
چین اگر چه در ظاهر، رقیبی سخت برای ایالات متحده است اما تا زمانی که رونق اقتصادی این کشور موتور محرک طبقه متوسط جامعه برای آزادیهای سیاسی نباشد، نمیتواند به یک کشور دمکراتیک تبدیل شود که توسعه آن پایدار باشد.
ما تصور میکردیم چین نیز که از پیش برخی اصلاحات مبتنی بر بازار آزاد را اجرا کرده، پس از مدتی به سمت سیستمی شبیه سیستم آمریکایی حرکت خواهد کرد. آمریکاییها تجارت با چین را عادی کردند و با حوصله منتظر «گورباچف چین» بودند. اما این انتظار خیلی طولانی شده است.
هر چند چین به عنوان اصلیترین صادرکننده کالا در میان تمام کشورهای جهان شناخته میشود، اما این کشور برای تامین نیازهای خود یکی از اصلیترین واردکنندگان کالا نیز به شمار میرود.
جمهوری خلق چین در سالهای اخیر تبدیل به یکی از تولید کنندگان بزرگ تسلیحاتی نظامی شده و بخش عمدهای از سامانههای مورد نیاز خود را در داخل تولید میکند و در عین حال در بازار صادرات نیز حضوری فعال دارد، اما در عین حال همچنان بخشی از نیاز خود را نیز وارد میکند.
هفته نامه نیوزویک نوشت: چین، روسیه و ایران همزمان با پیشروی های سریع نیروهای طالبان در افغانستان و تصرف گذرگاه های مرزی در پی عقب نشینی نیروهای ارتش آمریکا، مذاکرات سه جانبه را برای حفظ ثبات منطقه آسیای میانه شامل افغانستان تشدید و تقویت می کنند.
حزب کمونیست چین در حالی روز اول جولای یکصدمین سالگرد تاسیس خود را جشن گرفت که تلاش میکند برخی از واقعیتها را در مورد خود مخفی نگه داشته و تمایلی به رسانهای شدن آن ندارد.