ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
در این شرایط جدید، مزیت های جغرافیایی امارات (دسترسی به دریای عمان از طریق بندر فجیره) بیش از پیش برجسته شده است.
مطابق با نقشه راه بانک ملی، برای سال ۲۰۲۳-۲۰۲۴ برنامه ریزی شده تا پلتفرم تنگه دیجیتال را در قزاقستان راه اندازی کند و تا سال ۲۰۲۵ شرکت کنندگان و خدمات جدید افزایش مییابد.
تاپی یکی از مهمترین طرحهای آسیای مرکزی است که مدتها به تعویق افتاده است. در سالهای اخیر با تلاش ترکمنستان، گامهایی در جهت تحقق آن برداشته شده اما عواملی مانند مشکلات امنیتی منطقه، درگیری بین کشورهای دخیل در طرح و کمبود منابع مالی، در به تعویق افتادن این طرح موثر بوده است. یکی از برندگان اصلی این طرح در صورت تحقق، طالبان خواهد بود چرا که اجرایی شدن این طرح مزایای بسیاری برای حکومت طالبان دارد. روسیه ممکن است تمایلی برای انتقال گاز ترکمنستان به کشورهای جنوب آسیا نداشته باشد اما در یک فرض دیگر، حمایت مسکو از تاپی میتواند بخشی از سیاست خارجی روسیه در منطقه باشد زیرا این طرح میتواند از معطوف کردن توجه ترکمنستان به غرب و تلاش برای مشارکت در طرحهای تامین انرژی اروپا جلوگیری کند.
کرملین با قمار کردن روی افزایش هزینههای نظامی، اقتصاد را به دام جنگ دائمی میبرد.
روسیه برای مقابله با اثرات تحریمهای انرژی، محمولههای نفتی خود به آسیا را افزایش داده است، که بر اساس برخی تخمینها اکنون حدود سه چهارم نفتی است که قبلا به اروپا ارسال میشد.
مشکلات آبی آسیای مرکزی به تنهایی قابل حل نیست. حتی توافقهای بین دو کشور نیز کافی نیست. تقریبا تمام رودخانهها و مخازن کلیدی بین کشورهای مختلف منطقه مشترک هستند و بنابراین موضوع مدیریت منابع نیازمند تلاشهای کل منطقه است.
برخی از نشانههای کمتر آشکار ممکن است نشان دهنده تأثیر مؤثر تحریمهای فردی باشد. به عنوان مثال، به نظر میرسد بسیاری از سلبریتیهای روسی تا حدودی تمایلی به ارتباط علنی با رویدادهای مرتبط با جنگ ندارند. در
گروه بریکس شامل کشورهای برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی است. اعضای این گروه درصدد آن هستند که از ژانویه آینده کشورهای آرژانتین، مصر، اتیوپی، ایران، عربستان سعودی و امارات متحده عربی را به عضویت بپذیرند. این موضوع چشمانداز جدیدی را برای بریکس جدید در عرصه اقتصاد جهانی مطرح کرده که متضمن فرصتها، تهدیدها (برای جمهوری اسلامی ایران) و آرزوها (برای گروه بریکس) است. در این نوشتار به تبیین ابعادی از محورهای مزبور پرداخته میشود.