راهآهن حجاز: احیای پروژه تاریخی در قلب ژئوپلیتیک خاورمیانه
فراخوان عضویت در گروههای مطالعاتی ایراس
جنگ ایران و آمریکا از نگاه روسها؛ آزمونی برای قدرت آمریکا و نظم جهانی
شانگهای در برابر آزمون ژئوپلیتیک؛ ایران، هند و پاکستان در بیشکک
تحلیل روسی از وضعیت جهانی؛ از ضرورت بازآرایی اقتصاد جهانی تا بحران خاورمیانه
گسترش خط فارسی در تاجیکستان؛ آرام و تدریجی
عید نوروز در تاجیكستان و برخی دیگر از نقاط آسیای مركزی "عید سر سال"یا "عید سال نو"نامیده می شود.
جمهوری اسلامی ایران ناگزیر از ارائه یک پیوست فرهنگی-تمدنی به سیاست خارجی خود در منطقۀ آسیای مرکزی است. این پیوست نباید صرفاً در حد عملکرد محدود رایزنیهای فرهنگی تعریف شود، بلکه میبایست در سطوح بالاتر شکل بگیرد. شکلدهی به یک گفتمان عملگرایانۀ سیاسی و اقتصادی بر پایۀ اشتراکهای تمدنی و سپس تنظیم رفتارهای سیاست خارجی بر اساس این گفتمان، نقطۀ آغاز این راهبرد است. در این میان باید گفتمان مربوطه در دو سطح تنظیم شود. لایۀ عمیق آن با پارسیزبانان که تاجیکها در کل منطقه هستند و مبتنی بر رویکرد هویتی است و لایۀ دوم که وجه ایجابی آن است، در سطح تمدنی با توجه به جغرافیای نوروز.
مردم تاجیکستان روز یکشنبه ۱۲ اسفند در۳۵۱۳ مرکز رای گیری به پای صندوق های رای گیری رفتند تا برای پنج سال آینده نمایندگان مورد نظر خود را انتخاب کنند.
تهران-ایرنا- معاون موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) با اشاره به اینکه در گذشته ممکن بود نگرانیهایی وجود داشته باشد که سیاستهای روسیه الزاما مطابق با منافع ایران نباشد و روسیه در مذاکرات هستهای مسیر دیگری را دنبال کند، گفت:اکنون که توافق هستهای (برجام) امضا شده و تنها مسئله باقیمانده، احیای نحوه اجرای آن است، به نظر میرسد که روسیه نمیتواند نقش منفی جدی در پیشبرد مذاکرات ایفا کند.
لازم است که مسکو، پکن و تهران توجه بیشتری به پیامدهای منفی روند مدرنیزهسازی تسلیحات نیروهای مسلح قزاقستان و سایر جمهوریهای سابق آسیای مرکزی با تجهیزات ترکیهای داشته باشند؛ چرا که با این روند، این کشورها بهطور خودکار در آیندهای نزدیک به نمایندگان ناتو تبدیل خواهند شد.
ترکیه و آذربایجان در رویکردی واقعگرایانه سازوکار 2+1 را توسعه داده و با تکمیل ضعفهای ساختاری و کارکردی سازمان کشورهای ترک به مرور عملگرایی بیشتر و اثرگذارتری را در قبال آسیای مرکزی به معرض نمایش میگذارند. این فرایند اگرچه از سوی آسیای مرکزی کاملاً عملگرایانه پیش میرود، اما به مرور زمان میتواند برخی تغییرات سیاسی را در گرایشهای ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی این کشورها ایجاد کند. در تقلیلگرایانهترین رویکردِ ممکن، بسط این ایدههای سیاسی و متعاقب آنها ژئوپلیتیکی میتواند مزیتهای نسبی ایران را کمرنگ کرده و یا هزینۀ بالفعلسازی آنها را افزایش دهد. در چنین شرایطی جمهوری اسلامی ایران ناگزیر از رویکرد موازنهای مشابه است.